In mijn opleiding(en)/trainingen die ik gevolgd heb werd ik regelmatig geconfronteerd met de stelling dat vele lichamelijke aandoeningen in principe een psychische oorzaak hadden en via interventies genezen kunnen worden. . . . . hoe dan?
In de Volkskrant van enkele weken geleden kwam ik het artikel tegen van auteur Anna Woltz. De kop van het artikel: "om te genezen van RSI, moest ik mijn woede en angsten onder ogen zien". Ik was getriggerd. Zoals in de intro aangegeven had ik altijd wel een gevoel van 'zin wat in' bij de stelling "structurele lichamelijke ondefinieerbare klachten zijn een gevolg van psychische problemen" . Ik bedacht me of ze vroeger ook zo'n last hadden van (voedsel) allergie, RSI, bekkeninstabilititeit, whiplash(es), etc. ). Bij alleen dit al te berde brengen in familiaire kring was hoon, weerstand en zelfs flinke ruzies het gevolg. Vaak nuanceerde ik de stelling ook (' alleen maar cluster allergie, niet aantoonbare whiplashes enz.'). De afgelopen jaren heb ik het enigszins verdrongen. Mede omdat de benadering bij mezelf ook op behoorlijke weerstand stuitte. Enkele jaren terug brak ik n.l. op vakantie mijn sleutelbeen en schouderblad door een ietwat onstuimige ATB tocht in de Schoorlse duinen. De periode hierna werd ik door mijn mede-cursisten onderhanden genomen en onderging zo o.a. een Reiki behandeling en andere interventies. Ook had ik nog een hypnose sessie omdat ik toendertijd overwoog om een opleiding tot hypnotherapeut te volgen. De docente koppelde de breuken aan mijn psyche door aan te geven dat mijn linkerschouder was geblesseerd doordat mijn rechter (creatieve) hersenhelft niet voldoende tot ontplooing kwam(aansturing lichaam en hersenhelften is net andersom). Ik vond het te ver gezocht. Nu, dit opschrijvende is dat wel de ontwikkeling die ik in die periode heb ingezet. Van rationeel acterend naar meer invoelend. Edoch, terug naar nooit meer RSI. Anna heeft anderhalf jaar RSI gehaden. Ze is niet genezen door de fysio, door een andere muis een ergonomische werkplaats o.i.d. maar door een boek! Het boek is 'The mindbody Presciption van John Sarno." Ze vertelt de reactie die ze initieel had conform mijn intro. "Toen mijn moeder aankwam met dit boek, kon ik haar een tijd lang wel vermoorden. Want ik doe niet aan geneeswijzen die niet erkend worden door alle artsen." De kern van Sarno's theorie. Mensen met rsi hebben absoluut fysieke pijn. Die pijnt wordt niet veroorzaakt doordat er iets fysiek mis is met hun lichaam. Die pijn wordt veroorzaakt door hun brein en is een afleidingsmanoeuvre van de hersenen. De pijn wordt veroorzaakt doordat het voor de mens makkelijker is om zich te richten op iets fysieks dan op iets mentaals. Het onderbewuste besluit dus een fysieke pijn te creëren. of simpel in het engels: "the pain is real but the cause is stress related". Ok, en hoe kom je er dan vanaf? Nou, eigenlijk heel simpel. Spreek de woede uit en geef je eraan over. Koude voeten bedenk waar je boos over bent. Je baas heeft je afgezeken. Bedenk wat je kwetste en uit de frustratie. Ik heb op het internet nog wat verder gekeken en kreeg zo nog enkele verhalen met vergelijkbare genezingen. Keiharde aanvallen op deze benadering idem dito. Het blijft interessant echter de volkswijsheid dat je geestelijke pijn niet moet opvreten maar uiten zit duidelijk in het verlengde van Sarno's methode. Ervaringen, meningen koppel ze terug. zie ook de website: inzicht in rsi
|